شما خواهید مرد!
غالبا ما انسانها دوست نداریم در مورد مرگ، به ویژه مرگ خودمان، صحبت کنیم یا به آن فکر کنیم و چنین تفکری برای غالب انسانها خوشایند نیست ولی به هر حال مرگ واقعیتی است که همه به آن تن خواهیم داد و جزئی از زندگی ماست. افراد همیشه مرگ را برای دیگران می بینند و کمتر برایشان قابل تصور است که یک روز مرگ به سراغ آنها نیز خواهد آمد.
آیا تا کنون به طور جدی اندیشیده اید که شما چه وقت و چگونه خواهید مرد؟ شما خواننده عزیز ایا تاکنون فکر کرده ای که کی و چگونه خواهی مرد؟ شاید مرگ شما همین امشب یا فردا باشد یا هفت روز دیگر یا سی و پنج روز دیگر و شاید هم شصت و سه سال دیگر. ممکن است بر اثر تصادف فجیع در خیابان یا جاده بمیرید یا در اثر سکته قلبی یا یک بیماری خطر ناک یا سقوط از پله و شاید هم در اثر پیری و مرگ طبیعی. عمر طولانی و مفید خوب است و بزرگان نیز همیشه دعا می کنند و آرزو می کنند که خداوند به آنها عمر طولانی و مفید بدهد .
من گاها چنانکه در بالا گفتم در مورد مرگ خود فکر می کنم و اینکه چگونه و چه وقت خواهم مرد و گاه فکر اینکه مرگ بسیار به من نزدیک باشد موجب ترسم می شود نه اینکه از خود مرگ بترسم و بیشتر از اینکه آماده مرگ نباشم می ترسم. به همین دلیل گاها تصمیم می گیرم به صورت ماهیانه برای خودم وصیت نامه داشته باشم و قضاهای واجبات ، دیون و مطالبات و اموری که تا کنون باید انجام می داده ام و نداده ام را در آن متذکر شوم تا مرگ غافلگیرم نکند ولی با این حال تا کنون نتوانسته ام این ایده خود را عملی کنم . امان از دست این انسان فراموشکار و غافل .
و البته بیشتر از اینکه اندیشه مرگ خودم نارحتم کند اندیشه مرگ اطرافیان اندوهگینم می کند. تصور اینکه افرادی که اطراف ما هستند اعم از ، زن و فرزند، پدر و مادر ، برادر و خواهر ، دوست و رفیق، روزی خواهند مرد و در بین ما نخواهند بود قلبم را می فشارد . بله اینهایی که دور رو بر ما هستند و دوستشان داریم و به آنها عادت کرده ایم روزی از این دنیا خواهند رفت شاید خیلی زود و شاید دیرتر .
قدر خود و دوروبریهایمان را باید بدانیم شاید کسی که شما همکنون تا پای جان دوستش دارید فردا یا پس فردا پیش شما نباشد.
